آرشیو فروردینماه 1386

این بزرگ تر شدنت آرزوست

| بدون نظر

قرار بود بزرگ بشیم فراموش کنیم هرچی تلخی بود

بزرگ شدیم

یادمون رفت هر چه شادی بود

....

قراره بزرگ تر بشیم

بوی باران ... عطر بهار نارنج

| 1 نظر

برای این شیدا و آن شیدا و هرچه شیداست

...

...

...

(به یاد هر آنچه حرف بود و احساس و بغض که جایش را سه نقطه ها گرفتند)

تا بهار هست و

بوی باران 

بوی سبزه

بوی گل

تا بهار هست و

عطر بهار نارنج

...

رد پای دوست باقیست

تا زمان جاریست

...

باز هم

خوش بحال دختر میخک

که می خندد به ناز

***

یاد آن شب

یاد کوچه

یاد مهتاب

...

یاد آن شبهای دگر هم

طنز فرودست (1)

| بدون نظر

چند روزیه که در صحبت های روزمره صحبتی هم از سریال های غالبا طنزآمیز تلویزیون در ایام نوروز به میان میاد. دست و پا شکسته و نامنظم نظرات خودم رو در مورد طنز و سریال های تلویزیون البته بیشتر شفاهی قبلا گفتم اما حسین پیغام گذاشته بود که بچه های مفلاگ یه مطلبی در مورد سریال ترش و شیرین بنویسند. نمی دونم موضوع تحقیقی که ازش نام برده بود چیه ولی بد ندیدم که یه مطلب کوتاه بنویسم.

از غالب افراد اگر در مورد سریال های طنز تلویزیون سوال کنید رای اول رو به ساخته های فانتزی مهران مدیری میدن که به انصاف در جذب مخاطب و جذابیت حرف اول رو میزنه و برعکس گروه های دیگر طنز هنوز پس از این همه کار از کیفیت و مخاطبش کاسته نشده و تنوع ساخته هاش هم فابل توجهه

اما در این چند سال گونه ای دیگر از طنز هم رایج شده که از نظر ظاهری با طنزهای معمول که اشاره شد، شباهتی نداره والبته ویژگیهای فانتزی اون رو هم دارا نیست. در این طنزهای غالبا سریالی زندگی عادی طبقه متوسط به پایین جامعه نشون داده میشه و سازنده و نویسنده به دنبال خلق صحنه های بدیع خنده دار نیست بلکه تنها به بزرگنمایی کاستی های زندگی افراد ساده و بیش از آن اغراق در حرکات و اشتباهات عادی زندگی روزمره میپردازه. فیلم ترش و شیرین رضا عطاران هم از همین گونه طنزه

در میان بزرگان طنز دنیا چارلی چاپلین شاخص ترین هنرمندیه که به نمایش زندگی روزمره و مشکلات طبقه پایین جامعه به زبان طنز پرداخته. فیلم های چارلی چاپلین و همه طنزهای از این دست اگر چه در مقایسه با طنزهای فانتزی و طنزهای هجوآلود و غیر واقعی کمتر باعث خندیدن بیننده بشه اما مطمئنا در بیان واقعیات و مشکلات اجتماعی توان بیشتری داره و البته تاثیرگذارتر هم هست.

بیننده اگرچه در تمام مدت فیلم به شخصیت های داستان می خنده اما به واسطه واقعی بودن، بیشتر با این شخصیت ها رابطه برقرار میکنه و با وجود این خنده ها شاید گونه ای احساس غم و همدردی در گوشه ای از ذهن و قلب خودش احساس کنه

به هر حال طنز فرودست برای خنده نیست برای بیان حرف ها و برقراری ارتباط با مخاطب از طریق ظرافت های موجود در طنز است و این به گمان من حقیقی ترین نوع طنزه.

---------------

ببخشید که این مطلب کوتاهم انقدر کش اومد ... اگر فرصت شد سعی می کنم فاکتور های این دو طنز رو هم با هم مقایسه کنم. کلا با این گونه کارهای تحقیقی و بحث های گروهی هم خیلی موافقم. کمک کنید پا بگیره. بی فایده نیست  

درباره این آرشیو

این صفحه آرشیو نوشته های از فروردینماه 1386 است که ترتیب چیدمانشان از جدید به قدیم است.

اسفندماه 1385 بایگانی قبلی است

اردیبهشتماه 1386 بایگانی بعدی است.

نوشته های اخیر را می توانید در صفحه نخست مشاهده نمایید و یا به آرشیو مراجعه کنید تا تمامی نوشته ها را مشاهده کنید.